tag:blogger.com,1999:blog-37757768603140815062011-07-28T19:31:06.398-07:00Mathi kavithaigalMathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-36344306601590281972010-04-25T06:01:00.000-07:002010-04-25T06:01:19.315-07:00கடவுளைப் பார்த்தேன்<span class="Apple-style-span" style="border-collapse: collapse; font-family: arial, sans-serif; font-size: 13px;"></span><br /><div>பரபரப்பு மிகுந்த நீண்ட சாலையில்<br />பெருந்தவிப்புகளுக்குப் பின்<br />தெருமுனையில் நின்றுகொண்டே<br />சிறுநீர் கழித்துத் திரும்புகையில்தான்<br />எதிர்வந்த கடவுளைப் பார்த்தேன்.<br />கழுவிக்கொள்ள நீர் இல்லாததால்<br />அதே கையோடு அணைத்து வரவேற்றேன்.<br />புன்னகைத்தார் கடவுள். நீண்ட காலமாகக்<br />காணமுடியாததின் வருத்தம் தெரிவித்துப் பின்<br />கடந்த வாரம் பட்டினியால் இறந்த மக்களைப் பற்றியும்<br />உணவுப் பொட்டலங்களுக்காய்<br />நெரிசலில் சிக்கி இறந்த பதினேழு குழந்தைகள் பற்றியும்<br />பேசிய படியே நடந்து கொண்டிருந்தோம்.<br />எல்லாம் புள்ளி விபரங்களுடன் தெரியும் என்றார்.<br />தெருவோரம் கிடந்த மலங்களை மிதித்து விடாத படிக்கு<br />மிகுந்த கவனமுடனே என்னுடன்<br />வந்து கொண்டிருந்தார். தூரத்திலிருந்த ஒரு<br />பூங்காவின் இருக்கையிலமர்ந்து<br />ஆசுவாசம் செய்து கொள்ள முற்படுகையில்<br />ஏதோ இசைக்குறிப்புகளை எழுதிக் கொண்டிருந்தார் அவர்.<br />சிகரெட் ஒன்றைப் பற்றவைத்து புகைவிட்டதில்<br />கடவுளுக்கு கொஞ்சம் மூச்சுத்திணறி இருமினார்.<br />செருமிக்கொண்டு துப்பப் போகையில்<br />'எச்சில் துப்பாதே' அறிவிப்புப் பலகையை சுட்டினேன்.<br />தவித்துப் பின் புல்வெளியிலேயே துப்பினார்.<br />நோய் பீடித்து வாழ்வதற்கான<br />எல்லாச் சாத்தியங்களையும் வைத்துவிட்டு<br />சமூக ஒழுக்கம் போதிக்கிற அபத்தங்களை<br />உணர்ந்தாரா தெரியவில்லை கடவுள்.<br />துண்டு விரித்து சட்டையின்றிப் படுத்துறங்கும்<br />ஒரு கிராமத்து முதியவரைக் கொஞ்ச நேரம்<br />பார்த்துக்கொண்டிருந்துவிட்டு<br />பொது மக்களுக்குச் சேரவேண்டியவற்றைக்<br />கொள்ளையடிப்பவர்களை 'தாசியின் பிள்ளைகள்'<br />என ஒருமுறை தான் சபித்ததாகச் சொன்னார்.<br />பிறகு அயர்ந்து தூங்கிப் போனார்.<br />நீண்ட தூக்கத்திற்குப் பின் எழுந்து<br />பூங்காவின் ஒரு மூலைக்குச் சென்று<br />சிறுநீர் கழித்தபின் 'சிகரெட் இருக்கா?' என்றார்.<br />அணைத்துப் போட்ட பாதி சிகரெட்டைப் பற்றவைத்து<br />மூன்று இழுப்புகளின் பின்<br />புறப்படுவதாகக் கூறினார்.<br />மாலை ஒரு நட்சத்திரக் கலைவிழா இருப்பதாகவும்<br />நாலு மணிநேரம் அழகாய்ப் போகுமெனவும்<br />நான் வரமுடியுமா என்றும் கேட்டார்.<br />'வேலையப் பார்றா மயிரான்டி, ஓடிப் போய்டு' எனக்<br />காரித்துப்பினேன்.<br />நடுங்கிக்கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாய்ச்<br />சென்ற கடவுளின் மீது<br />செருப்பொன்றைக் கழற்றியும் வீசினேன்.<br />பிறகு கடவுளின் முதுகுபட்டு விழுந்த<br />செருப்பினை காலில் மாட்டிக்கொண்டு<br />நாளைய பிழைப்புக்கான<br />வேலைக்குக் கிளம்பினேன்.</div><div><br />--<br /><br />அன்புடன்<br />ப.மதியழகன்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-3634430660159028197?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-69362201186270649232010-01-05T00:50:00.000-08:002010-01-12T02:44:50.291-08:00அம்மா எனும் ஓரு ஊழியக்காரி அல்லது குலதெய்வப்படையல்<div>அம்மாதான் போனை எடுத்தது.<br />பச்சைப்பொத்தான் அமுக்கி<br />வருகிற அழைப்பை <br />எடுக்கத் தெரியும் அம்மாவுக்கு.<br />"ஆருங்க பேசறது"<br />"அம்மா, நல்லா இருக்கியா?"<br />"ஆரு, பெரியவனா?"<br />"ஆமாம்மா, நாந்தான். நல்லாயிருக்கியா?"<br />"நல்லா இருக்கேம்பா, புள்ளுவ நல்லா இருக்குவளா?"<br />"எல்லாம் நல்லாத்தான் இருக்கோம்"<br />"நல்லா படிக்குதுவளா? புள்ளுவள அடிச்சி கிடிச்சி போடாத."<br />"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல. நல்லாத்தான் இருக்காங்க."<br />"நீ ஒக்காந்து சொல்லிக்குடு புள்ளுவளுக்கு"<br />கீச்சுக்குரல் அம்மாவுக்கு.<br />"சரிம்மா"<br />"அதுவள ஒக்கார சொல்லிட்டு நீ எங்கயும் போயிடாத.<br />அதுவளுக்கு தெரிஞ்சததான படிக்கும். தெரியாதத நீ ஒக்காந்து <br />சொல்லிக்குடு."<br />"சரிம்மா"<br />"ஒரு நட ஊருக்கு வந்துட்டுப் போயம்பா, <br /></div><div>கொஞ்சம் அரிசி எடுத்துட்டு போயன்"<br />"என்னம்மா பண்ணிட்டு இருக்க?"<br />"இப்பத்தான் கள அரிச்சிட்டு வந்தன். <br /></div><div>சின்னவ இன்னும் அரிச்சிகிட்டுதான் இருக்கா.<br />எனக்கு முடியல. கை நரம்பெல்லாம் பிலு பிலுன்னு இழுக்குது.<br /></div><div>நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்னு வந்துட்டேன். <br />இன்னும் நாலு சரவம் கெடக்குது"<br />அம்மா இருமும்.<br /></div><div>"உடம்பு சரியில்லியாம்மா? காசு அனுப்பட்டுமா, டாக்டர்ட்ட போயி காமி"<br />"அதெல்லாம் வேணாம்பா. எனக்கு ஒண்ணுமில்ல. இருமலும் சளியும்தான். <br /></div><div>அஞ்சாறு நாளா காச பார்க்காம த்ம்பிதான் மருந்து வாங்கியாந்து பாக்கிறான். அப்பியும் நிக்கல"<br />"டாக்டர் கிட்ட போயிட்டு வாம்மா. இங்க வர்றியாம்மா?"<br />"அதுக்கு எங்க நேரம்? சரியாய்டும்ப்பா. இருமதான? தம்பி வாங்கியாந்த செரப்பதான் குடிச்சிக்கிட்டு இருக்கேன். தம்பி நல்லாதான் பாத்த்துக்கிறான். ஊரியா தெளிக்கணும் கொல்லையில.<br />புழுவா கொட்டுது பயிருல.சாமி புண்ணியத்துல ஒரு மய பேஞ்சா<br />திரும்ப ஒருக்கா கள அரிக்கணும். இல்லன்னா பயிறு தேறாது!<br />இப்பல்லாம் முடியலப்பா என்னால. குனிஞ்சி நிமுந்தா சடசடங்குது.<br />யப்பா. நான் செத்தா நீ எப்ப வந்து சேருவியோ.<br />என் புள்ளுவள பாக்காமயே போய்டுவனோன்னு அய்வுறம்பா."<br />தாங்க முடியாமல் அழும் அம்மா!<br />"அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லம்மா. இப்படில்லாம் யோசிக்காத"<br />"இல்லப்பா எனக்குத் தாங்கல. ஒங்க மூஞ்சியப்பாக்காமலே<br />செத்துடுவனோன்னு.."<br />"மேலத்தெரு பெரிப்பா செத்துட்டாங்க, சேதி வந்துதா?"<br />"இல்லியேம்மா"<br />"ரெண்டு மாசமா ஒடம்பு முடியாம கெடந்தாங்க. செத்து நாலு நாளாச்சு. போன வெசாயக்கெயம"<br />ஊருக்குப்போகையில் முருகேசன் சித்தப்பா சொல்லும். <br /></div><div>"அந்தக் கெய்விய கொண்டு போயி டவுன்லயே வெச்சுக்கயேன் தம்பி. <br /></div><div>காலம் பூரா கெடந்து கஸ்டப்படுது பாரு"<br />அம்மா வராது எத்தனை அழைத்தும். <br />காடும், மண்ணும், வயலும் மாடுமென <br />கழிகிறது வாழ்க்கை அம்மாவுக்கு.<br /></div>எலேய் வீரனார!<br />ஏங் குலதெய்வமே!<br />சாதி விட்டு சனத்தவிட்டு<br />ஊரவிட்டு ஒறவ விட்டு<br />ஓஞ் சந்ததி<br />ஊரூரா சுத்தறேண்டா காசத்தேடி.<br />தன்னந்தனியனா காலா காலமும்<br />ஆலமரத்தடில நின்னுக்கிட்டு <br />கத்தியும் வேலும் வாளும் <br />ஈட்டியும்ன்னு வெச்சுக்கிட்டு <br />ராத்திரி பகல்ன்னு இல்லாம<br />கெடா மீச ஒரு கேடு உனக்கு!<br />அப்பவே பேடியா இருந்திருக்கக்கூடாது நீ!<br /><br />-- <br />இது 'உரையாடல் சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு' நடத்தும் கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது<br /><br />அன்புடன்<br />ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-6936220118627064923?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-12936861459405571322009-12-08T23:20:00.000-08:002009-12-09T00:15:14.997-08:00தமிழனுக்கொரு மாயலோகம்...!<div>தமிழ்த் திரையுலகக் கூத்தாடிகள்<br />அரங்கேற்றிய இன்னொரு மெகா ஷோ<br />முன்னனி தொலைக்காட்சியொன்றில்<br />பொறுக்கிகளையும், சல்லிப்ப்பயல்களையும்...<br />மார்புப் பிளவுகளையும் தேவையெனில் <br />குறி தவிர்த்துப் பெருந்தொடைகளையும்<br />திறந்து காட்டும் சதைப்பிண்டங்களையும்<br />ஒருசேரக் காணும் பாக்கியம் தமிழனுக்கு!<br />பளபள உடைகளின் பின்னாலிருக்கும்<br />எதுவும் தெரியாமல்தான் தமிழனை<br />வைத்திருக்கிறார்கள் கலைஞர்கள்!<br />கந்தைத்துணியுடுத்தி<br />சோத்துக்கு சிங்கியடிக்கும்<br />தமிழச்சிகளை இவர்களின் பருத்த மார்புகளும்<br />வழுவழுத்தொடைகளும்<br />வண்ண உதடுகளும் தொப்புள் வளையங்களும்<br />பெரும் மாயலோகத்தில் சஞ்சரிக்க வைக்கிறது.<br />சந்ததி குறித்து கவலை வேண்டாம்.<br />சாப்பாட்டுக்கவலை வேண்டாம்<br />ரெண்டு ரூபாய் அரிசிக்கஞ்சி குடித்து<br />காலம்முழுக்க கடந்தால் போதும்.<br />இலவசப் புடவை பெற்று <br />இடுப்பு மறைத்தால் போதும்.<br />கூலிக்குக்கொடுத்த காசை திரும்பப்பெற<br />அரசுக்கு இருக்கு டாஸ்மாக். <br />பசி மறப்பான் பட்டினி மறப்பான்<br />பாவித்தமிழன் தனை மறந்து.<br />விபச்சாரம் செய்யும் புவனேஸ்வரிகளையும்<br />யூனிட் அழைக்கையில் கக்கூஸ் போகும்<br />திரிஷாக்களையும்<br />மார்புகளில் புற்று வரலாம் என்கிற<br />நமீதாக்களையும், மாளவிகாக்களையும்<br />இன்ன பிற மினுக்கு மேனிகளையும்<br />எய்ட்சும் தாக்கலாம், எமனும் தாக்கலாம்.<br />போடா தமிழா, வேலையைப்பார்.<br />எல்லாப்பயல்களுக்கும் எல்லாத்தையும் காட்டும்<br />இவர்களைத்தெரியாமல்தான்<br />முருகேசன் கையைப்பிடித்தான்<br />என்பதற்காய்<br />தூக்குப்போட்டு செத்துப்போனாயோ அஞ்சலை?!!!!<br /></div><div><br /></div><br />அன்புடன்<br />ப.மதியழகன்<br /><br />சமூக கலை இலக்கிய அமைப்பு' நடத்தும் கவிதைப் போட்டிக்காக எழுதப்பட்டது <div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-1293686145940557132?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-4889901947992883942009-11-19T02:30:00.000-08:002009-11-19T02:33:39.186-08:00மழைமழை பெய்து ஓய்ந்த தருணங்களின்<br />பின்னான உன் வருகையால்<br />மென் வெப்பம் நீங்கி அறையெங்கும்<br />குளிர்மை நிரம்புகிறது.<br />கணஇருள் படர்ந்திருக்கும் அறையின்<br />சுவற்று மாடமொன்றில்<br />சிறுவிளக்கேற்றி<br />மெல்லொளியில் உன் முகம் தேடுகிறேன்.<br />எச்சலனங்களையும் காட்டாத உன் முகம்<br />வாழ்ந்த காலங்களில் இருந்ததைப் போலவே.<br />மீண்டும் அடித்துச் சீறுகிற மழையின் பேரிரைச்சலும்<br />பேய்க்காற்றின் ஓலமும்<br />சன்னலுக்கு வெளியே செவிகள் துளைக்க...<br />குறுநகையொன்றை உதிர்த்துவிட்டு என்<br />கண்களை நோக்கும் உன்னை<br />எதிர்கொள்ளமுடியாமல்<br />பின்வாங்குகிற ஒவ்வொரு பொழுதும்<br />மன்னிப்புக்கோருவதாய் எண்ணி<br />கரம் பற்ற எத்தனிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியிலும்<br />திடுமென மறைகிறாய்...<br />மழை நின்ற நேரத்தில்<br />அறை மீண்டும் அமைதி பெறுகிறது.<br />--<br />அன்புடன்<br />ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-488990194799288394?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-6202840441217225792009-11-02T01:01:00.000-08:002009-11-02T01:02:29.906-08:00<p>முன்தலையின் வகிட்டில் </p><p>செந்தூரமிட்டு</p><p>கணவனின் உடம்பு மீது கால்களைபோட்டுக்கொண்டு</p><p>ரயில் பயணத்தின் அசதியில் உறங்குகிற பெண்</p><p>ஒருக்கால்</p><p>காலை எழுந்தவுடன் </p><p>தினப்படிக்கு</p><p>அவனைத் தொழுபவளாக இருக்கலாம்!</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-620284044121722579?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-48322617052570140552009-11-02T00:56:00.000-08:002009-11-02T01:00:49.609-08:00ரயில்ஓடி வந்த களைப்பை<br />பெருமூச்செறிந்து சொன்னது ரயில்.<br />தீனிப்பண்டங்கள் விற்பவர்கள்<br />உரத்துக்கூவுகிறார்கள். வயிற்றுப் பிழைப்பு.<br />இனியெப்போதும் சந்திக்க வாயிப்பில்லாத<br />ஆயிரமாயிரம் முகங்கள்<br />ஏதேதோ நினைப்புகளுடன்<br />பிரிகின்றன நிலையத்தை விட்டு.<br />மாலை நேர நடையை<br />தொப்பைகளும், குண்டுப்பெண்களும்<br />வழக்கமாக்கிக் கொள்கிறார்கள்.<br />இருட்டிக்கொண்டு வருகிற<br />சூழலைப் பொருட்படுத்தாமல்<br />ப்ளாட்பாரத்தின் நால்வர் இருக்கையில்<br />அமர்ந்தபடி<br />கடல் கடந்த தேசத்திலிருக்கும் மகனையோ,<br />மகளையோ நினைத்து மனமுருகி<br />ஏக்கப்பெருமூச்சுகளோடு ஆகாசத்தையும்<br /> நீண்டு போகும் தண்டவாளங்களையும்<br />பார்த்தபடியிருப்பார்கள்<br />வயதான தம்பதியர். <br />அடுத்தடுத்த காட்சிகளை நோக்கி<br />மீண்டும் கிளம்பும் ரயில்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-4832261705257014055?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-34162080770166458212009-10-08T05:11:00.000-07:002009-10-08T05:22:36.726-07:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/Ss3X44-m5DI/AAAAAAAAABk/iEAsZxuJbgY/s1600-h/artist1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5390201701399979058" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 246px" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/Ss3X44-m5DI/AAAAAAAAABk/iEAsZxuJbgY/s320/artist1.jpg" border="0" /></a><br /><div>இப்படியும் அப்படியும் என்று </div><div>திரும்பித் திரும்பிப் பார்த்தான். சோம்பித் தெரியும் கைகளை</div><div>சற்று வலிமைப்படுத்தி</div><div>பார்வையை நேரமைத்து</div><div>முகத்தை லேசாய்ச் சாய்த்து</div><div>செதுக்கிய உதடுகளில் சற்று</div><div>சிரிப்பை வரவழைத்து...</div><div>என மனத்தினால் </div><div>தூரிகையைத் துன்பப்படுத்தி</div><div>எழுதிய ஓவியம் </div><div>பிடிக்காமலே போய்விட்டது கடைசீயில்.</div><div>மீண்டும் மீண்டும் அழித்தெழுதி</div><div>வரைகிறான் </div><div>ஒரு கவிதையாய் வரும் வரைக்கும்! </div><div></div><br /><div>-அன்புடன்ப.மதியழகன்</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-3416208077016645821?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-16340303553217107922009-10-08T04:58:00.000-07:002009-10-08T05:00:26.007-07:00நதி என்று...வற்றிய மணற்பரப்பாகவே எப்போதுமிருக்கிறது.<br />பேருந்துப் பயணங்களின்போது<br />இவற்றைக் கடக்கையில்<br />இதுதான் நதி என்று பிள்ளைகளுக்கு<br />அறிமுகம் செய்ய மனமில்லை.<br />நகரத்தில் சாக்கடை வடிகாலாக ...<br />எங்காவது தேங்கி நிற்கும் நீர் நிலைகளில்<br />நகரத்து வாசிகளின் உடைகளை<br />வெண்மையாக்கித் தருகிறான் துவைப்பவன்!<br />சிற்றூர்களில் கழிப்பிடங்களாக...<br />கரைமேலிருக்கிற வயற்பரப்புகள்<br />காரித்துப்புகின்றன மனித முகங்களில்.<br />நேற்றொரு பேருந்துப் பயணத்தில்<br />நதியைக் கடக்கையில்<br />நதியின் சாக்கடையில் நாய்கள் சில<br />துள்ளித்துள்ளி விளையாடிக்கொண்டிருந்தன.<br />நதியைப் பற்றி<br />நாய்களுக்கென்ன<br />கவலை இருக்க முடியும்?<br />--<br />அன்புடன்ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-1634030355321710792?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-20216093127071462092009-10-08T04:52:00.000-07:002009-10-08T04:56:43.361-07:00முத்தி என்றொரு ஆங்காரிமுத்திக்கிழவி எதற்கெடுத்தாலும் கத்துவாள்.<br />ஊர்க்கோடி கந்தர் ஊட்லதான்<br />ஒரு ஓரமாகுடியிருந்தா. பறச்சி. <br />காசு வருதுன்னு வச்சிருந்தார்<br />கந்தசாமிக்கோனார்.<br />பள்ளிக்கூட பசங்க கல்லெறிவாங்க அவமேல.<br />மானாவாரியா திட்டுவா<br />அப்பா அம்மா எல்லோருடையபரம்பரையும்<br />கரிபூசிக்கும் மூஞ்சில.<br />காட்டுல வறட்டி பொறுக்கி<br />கருப்பங்கட்ட தட்டி<br />காயவைப்பாள்<br />கந்தர் வூட்டுக்கும் சேர்த்து<br />பரண் கட்டி வைப்பாள்.<br />அப்பிய காத்தியக்கி<br />அலுங்காம அடுப்பெரிக்கும்<br />கந்தர் வூடு.<br />குட்டையில் மீன் பிடிப்பாள்<br />கருவாடு விற்பாள்<br />சமயத்தில் பிச்சையும் எடுப்பாள்<br />எழுவது வயசிலயும்<br />வாய் மட்டும் ஓயாது!<br />'பற முண்ட"ன்னு<br />சிம்பொடித்துஅடிப்பார் கந்தர் தெருவிலேயே!<br />ஒரு அடை மழையில்<br />ஊர் புகுந்த வெள்ளத்தில்<br />வளர்த்த கோழி எட்டும் காணாமல் போக<br />'என் சொத்தே போச்சே'ன்னு<br />அழுது புலம்பி ஆர்ப்பரிச்சி<br />ஒரு நாளில் முடங்கிப் போய்ட்டா முத்தி!<br /><br />முத்தி - ஊருக்கே செல்லம்.<br /><br />ஊர் தூக்கிச் சென்றது பிணமாய்<br />பேசிற்று 'சிறுக்கி மவ, வாய் ஓய்ஞ்சிதா பாரு!<br />'முத்தி மேல கோவமே வந்ததில்ல யாருக்கும்.<br />இப்பவும் அவ திட்டுற மாதிரிஅப்பப்ப தோணும்.<br />சிரிப்பும் வலியும் ஒரு சேர மனசு!<br /><br />அன்புடன்ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-2021609312707146209?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-41944050576307945582009-09-11T20:56:00.000-07:002009-09-11T20:59:41.588-07:00கவலைப்படாதே ஈழத் தமிழாஅவர்கள்<br />உம்மைக் கடத்திப்போய் நிர்வாணப்படுத்தி<br />வன்புணர்ச்சி கொள்ளும்போதும்...<br />கதறித் துடித்த உம் பிள்ளைகளால்<br />உமதாடைகளை களையச்சொல்லி<br />கெக்கலித்துச் சிரிக்கும் போதும்...<br />மொத்த மொத்தமாய் குருவிகளைப்போல<br />துவக்குகளால் சுட்டுக்கொன்றபோதும்...<br />கொத்துக்குண்டுகளைப் போட்டும்மைக்<br />கொன்றபோதும்....<br />பதறியடித்து நீங்கள்<br />பதுங்குக் குழிகளில் துடித்தபோதும்...<br />சல்லடையாய்த் துளைக்கப்பட்டு<br />உமதுடல்கள் தெருவெங்கும் கிடந்தபோதும்...<br />உமது சதைக்கறிகளை காட்சிப்படுத்தி<br />விற்பனைக்கு வைத்தபோதும்...<br />முள்வேலிகளுக்குள் நீங்கள் முடங்கிக்கிடக்கின்ற<br />இப்போதும்....<br />கோழியின் ஆசன வாயிலிருந்து<br />எப்படி பளிச்சென்று வெள்ளையாய்<br />முட்டை வருகிறதென்றும்<br />அதன் மேல் ரோமங்கள் இருக்கிறதெனக்<br />கண்டொருவர் சொல்ல<br />வியந்து<br />அதை நெடுநாட்களாகவே நீக்கும் முயற்சியில்<br />தேடித் தேடி ஒவ்வொன்றாய்<br />இழுத்திழுத்து வெளியில் போட்டு<br />முட்டையை<br /> மேலும் வெண்மையாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்<br />நானும் எமக்கான தலைவனும்.<br />எதுவும் கவலைப்படாதே ஈழத் தமிழாபின்னொரு நாளில்<br /> உனைப் பார்ப்போம்.<br /><br />-- அன்புடன்ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-4194405057630794558?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-63232595033290319372009-09-11T20:52:00.000-07:002009-09-11T20:55:59.918-07:00<p>மீன்களைத் தொட்டியில் வைத்து பராமரிக்கிறான்</p><p>தமக்கிருக்கும் நீரின் அளவிலும்</p><p>கண்ணாடிச் சுவர்களின் விஸ்தீரணத்துக்குள்ளும்</p><p>பல வண்ணங்களில் நீந்திக் களித்து </p><p>வளைய வருகின்றன அவை</p><p>வரவேற்பறைகளை கவுரவிப்பதாகவும் </p><p>அந்த இல்லத்திற்கவை பெருமை சேர்ப்பதாகவும்</p><p>அடிக்கடி நினைத்துக்கொள்கிறான். </p><p>அதில் பெருமகிழ்வுமுறுகிறான் அவன்.</p><p>பருத்தும் பெருத்தும் விடாத படிக்கான</p><p>சிறப்பு உணவுகளை அளித்து</p><p>அச்சிறு கூண்டுக்குள் தினப்படிக்கு </p><p>செவ்வனே நிர்வகிக்கிறான். </p><p>கண்ணீரைக் காட்டிக் கொள்ளாத படிக்கு</p><p>நிரிலேயே அழுகையைக் கரைத்துக்கொள்கின்றன </p><p>மீன்கள்.</p><p>ஆயினும்</p><p>அச்சமும் பதைபதைப்பும் நிறைந்த</p><p>விசித்திர மனோபலத்தோடு அவற்றை </p><p>கண்காணித்துக்கொண்டிருக்கிறான் எப்போதும் </p><p>கண்ணாடிகளுடைத்தவை வெளிப்படுமோவென! </p><p>-- </p><p>அன்புடன்</p><p>ப.மதியழகன் </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-6323259503329031937?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-19938244185740119842009-09-11T20:42:00.000-07:002009-09-11T20:52:09.124-07:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/SqsZgT-V-nI/AAAAAAAAABc/nFuKCKZeP1U/s1600-h/Enigma.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5380422222732458610" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/SqsZgT-V-nI/AAAAAAAAABc/nFuKCKZeP1U/s320/Enigma.jpg" border="0" /></a><br />நனைந்து கொண்டே<br />தனியாய் நடக்கலாம்.<br />பெய்து கொண்டிருக்கிறது<br />மழை!<br /><br />மழையின் போதெல்லாம்<br />மனம் விரும்புவதில்லை<br />குடையை...<br />தவிர்க்க முடியாமல்<br />எப்போதும்<br />பிடிக்கத்தான் வேண்டியிருக்கிறது.<br /><br />சில சமயங்களில் தோன்றும்<br />முன்னெப்போதையும் விட<br />மழை பெய்யும் போது மட்டுமே<br />பூக்கள்<br />அழகாய் இருப்பதாய்!<br /><br />வேதனைதான்<br />மழை பெய்யும் போதெல்லாம்<br />-உன் நினைப்பும் அருகில் இல்லாததும்.<br /><br />மறக்கவே முடியாது<br />மழை பெய்த ஓர்நாளில்<br />நீ அழுததும்<br />அழுகையினூடே<br />விரக்தியாய் சிரித்ததும்!<br />பாழாய்ப்போன<br />வேலை எப்போது கிடைக்கும்?<br /><br />லேசாய் நனைந்த<br />ஒரு மழை நாளில்<br />சற்றே விலகிய உன்<br />தலை முடியில் இருந்து இறங்கி...<br />முகம் விழுந்து... உருண்டு...<br />மார்பு நனைந்த ப்ளவுஸில் சில மழைத்துளிகள்...<br />ம்...ஒன்றுமில்லை!<br /><br />உன் வருகை எதிர்பார்த்து<br />காத்திருப்பேன்.<br />என் துக்கங்களை<br />மேலும் தீவிரப்படுத்த<br />சில வேளைகளில்<br />மழை வந்ததுண்டு...<br />உனக்கு பதிலாய்!<br /><br />அன்புடன்ப.<br />மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-1993824418574011984?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-7823402316325161822009-09-02T07:05:00.000-07:002009-09-02T07:09:01.663-07:00மேகத்திலிருந்து இறங்கி வந்ததாய்மேகத்திலிருந்து இறங்கி வந்ததாய்ச் சொன்னாய்.<br />வெள்ளுடை தரித்து முற்றிலும் நனைந்திருந்தாய்.<br />ப்ரத்யேகமாய் உனக்கென வைத்திருந்த பூப்போட்டடவல் ஒன்றினால்துவட்டிக் கொள்ளச் சொன்னேன். பிறகு சிரித்தாய்.<br />சிரிப்பினூடே கண்கள் கலங்கின உனக்கு.<br />உனக்கெனத் தேநீர் தயாரிக்கச் சென்ற போது<br />நான் மட்டும் உறங்கவென இருக்கிற கட்டிலிலிருந்து<br />தள்ளி வெளியில் இருந்து கற்றையாய் விழுகிற<br />சூரிய வெளிச்சத்தில் சுவரில் சாய்ந்து<br />கால்கள் நீட்டி உட்கார்ந்து கொண்டாய்<br />சில நாட்களாகவே பெருக்கியிராத தரையில்.<br />பரபரப்பும், பெருவலியும் தெரியும் உன்னை<br />சூரிய ஒளி மஞ்சள் பழுப்பாய் விளிம்புகள் காட்டிற்று.<br />துயரங்களை சுமப்பது எல்லோரும்தான் என்பதை நான் சொல்லவில்லை.<br />புத்தகம் ஒன்றினை எடுத்து வாசிக்க முயல்கிறேன்.<br />நீ எழுந்து போயிருக்கலாம் எப்போதேனும்.<br />புல்லாங்குழலிசையை மிக நேர்த்தியாக வாசித்துக் கொண்டு<br />உச்சி வெய்யில் காய்ந்த தெருவில்சென்று கொண்டிருந்தாள்<br />கழைக்கூத்தாடிப் பெண்ணொருத்தி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-782340231632516182?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-58296472358622004232009-08-20T02:57:00.000-07:002009-08-20T03:05:36.599-07:00இருளும் புழுக்கமும் நிறைந்ததாக இருக்கிறது<br />என் வசிப்பிடம். எப்போதாவது கனவுகளில்<br />யாரோ துரத்துகிற அவலமும் நடக்கிறது.<br />ஓசித் தேநீரும், மசாலா வடைகளும் <br />வயிறு நிறைப்பதாக இருப்பதோடு <br />பழக்கமும் ஆகி விட்டது. பேருந்திலிருந்து இறங்கி<br />பல கடைகளையும், சாக்கடைகளையும் தாண்டிவருவது<br />புதியவர்களுக்கு<br />அதிர்ச்சி தரக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கலாம். <br />எனக்கில்லை. <br />சட்டையில்லாத பிள்ளைகள் முகத்தில் சளி ஒழுக<br />குடிசைகளின் வெளியிலிருக்கும்கோரைப்பாய்களில் அமர்ந்து<br />கதறிக் கொண்டிருப்பதுசிலருக்கு எரிச்சல் தரலாம். <br />என் வாழ்வும் அது என்பதால்<br />எனக்கில்லை. தள்ளாட்டமான இரவுகளில்<br />தெரு நாய்கள் மோப்பம் கண்டு விலகிவிடும்.<br />இலக்கில்லாமல் எப்போதும் போல விடியற்காலையில்<br />கிளம்பிவிடும் என்னை அந்தக்காட்சி ஈர்த்தது.<br />கழிவுப்பொருட்களை இட்டு நிரப்பிய<br />குப்பைத் தொட்டியருகே ஒட்டப்பட்டசினிமா போஸ்ட்டரொன்றில்<br />நமீதாவின் மார்புமீது<br />அழுக்குத் துணிகளால் நிரம்பி வழிந்த ஒரு தாடியுள்ள பிச்சைக்காரன்<br />சிறுநீர் கழித்துக்கொண்டிருந்தான்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-5829647235862200423?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-30949639553206425232009-07-31T22:00:00.000-07:002009-07-31T22:03:42.207-07:00இழப்புபணம் சம்பாதித்துவர<br />வேலைக்கான புறப்பாடு.<br />நினைவிருக்கிறதா,<br />ஆகஸ்டின் முதல்வாரம்!<br /><br />நிலவில்லாத வெளிச்ச இருள்.<br />இரவு<br />நெடுமூச்சாய் கறுப்பு தார்ச்சாலை.<br />சன்னத்தூறலொடு சிலபோது மின்னல்கள்.<br />குடைபிடித்து, ஒண்டி...<br />மவுன பாஷையில்<br />நீயும் நானும்<br />சுற்றம் சூழ!<br /><br />ரசித்தேன்- உன்மேல் ஏதோ<br />ஒரு சுகந்த மணம்!<br />'சொல்லி விடலாமா?'<br />வேதனையான மவுன முகங்களில்...<br />கண்களில்...<br />நம் அமைதியில்...<br />'இப்போதேனும் சொல்லிவிட வேண்டும்!'<br />நீ துடித்தாய்<br />நானும்தான்!<br />ஆனால்,<br />பேசவில்லை, உறவினர்கள்<br />பஸ்ஸேற்றி விட்டார்கள்.<br />அதற்குள் நீ...!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-3094963955320642523?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-79136498452238588942009-07-31T21:32:00.000-07:002009-07-31T21:36:22.962-07:00தவிக்கும் மனது!சட்டைப்பையில்<br />சில்லரைக் காசுகள் இல்லாத<br />பேருந்துப்பயணங்களில்<br />முகத்தின் முன் யாசகத்திற்காய் நீளும்<br />கரங்களைக் கூட சிலசமயம்<br />தவிர்த்துவிட முடிகிறது.<br />அதற்காகத் தவிக்கும்<br />மனதைத்தான் சமாதானப்படுத்தமுடியவில்லை<br />எப்போதும்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-7913649845223858894?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-1983122873034657832009-07-28T07:09:00.000-07:002009-07-31T02:29:12.846-07:00ஆயாஆயா எப்பவாவது ஊருக்கு வரும்.<br />தலையில ஒரு மூட்டை<br />இடுப்புல ஒரு பையி.<br />விடிகாலைல கிளம்பி<br />பத்தர பதினொன்ர மணிக்கு வரும்.<br />பஸ்ஸுல இறங்கி ரெண்டு மைலு<br />நடந்தேதான் வரும் வெயில்ல.<br />செருப்பாவது ஒண்ணாவது.<br />பொடி சுடுந்தான்.<br />பேரப் புள்ளுவ வூட்ல இருக்கிற<br />நாயித்துக் கியமையா பார்த்து வரும்.<br />அவிச்ச தட்டப்பயிரு, பச்சப்பயிரு<br />அப்பப்பக்கி கிடைக்கிற<br />கெளாக்கா, ஈச்சம்பழம், வெள்ளரிப்பழம்ன்னு<br />சுமந்து வரும்.<br />வெல்லம் சேத்து இடிச்சி புடிச்ச<br />பச்சப்பயிருருண்டை பெரிசா அஞ்சாறு.<br />வேகவச்சி கொஞ்சம், வறுத்து கொஞ்சம்ன்னு<br />மல்லாட்ட இருக்கும் பையில.<br />"புள்ளுவ ஆசயா சாப்புடும்"ன்னு.<br />எடுத்து எங்ககிட்ட கொடுத்து<br />நாங்க ஆசயா சாப்புடறத பார்த்து<br />ரசித்து சிரிக்கும் ஆயா.<br />செருவாடு சேத்தத எடுத்து கொடுக்கும் என்கிட்ட<br />சுருக்கு பையில அன்னிக்கே இருக்கும் 100 ரூவா.<br />"இந்தாய்யா . வச்சிக்க. ஏதாவது வாங்கித் தின்னு"<br />வந்தா ஒரு அர மணி நேரம்<br />கட்டிட்டு இருக்கிற நூல் புடவைத் தலைப்பை<br />அப்படியே விரிச்சி<br />மண் தரையில படுத்துக்கும். அசதி.<br />"ஆடு மாடுவள அப்படிஅப்டியே வுட்டுட்டு வந்தேன்<br />கெளம்புறன்யா"ன்னு சொல்லும் மதியம் சாப்டவுடனே.<br />"சரி"ன்னு சொல்லிட்டு வெளயாடப் போயிறுவோம்.<br />'ஆயாக்கு டாட்டா காட்டு'ன்னு<br />சொல்லி வாங்கிக்கும்.<br />அத்தனை சந்தோஷம் அதுக்கு, நாங்க டாட்டா காட்டுறதில.<br />"நல்லா படிங்க"ன்னு சொல்லிட்டு போன ஆயா இப்ப இல்ல.<br />கடசீயா மூஞ்சக் கூட பாக்க முடியாமப்போச்சு.<br />"இப்பக் கூட எங்கள நெனப்பியா ஆயா?!!"<br />- அன்புடன்ப.மதியழகன்<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-198312287303465783?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-32028072214238007742009-07-28T07:04:00.000-07:002009-07-31T22:33:51.727-07:00பள்ளி<a href="http://2.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/SnPTqcDrrGI/AAAAAAAAABU/LO8g3CDUknM/s1600-h/School-Teacher[1].gif"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5364864307167997026" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 196px; CURSOR: hand; HEIGHT: 200px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/SnPTqcDrrGI/AAAAAAAAABU/LO8g3CDUknM/s200/School-Teacher%5B1%5D.gif" border="0" /></a><br /><div><a href="http://1.bp.blogspot.com/_mc5JCopd64k/SnPOWEGXASI/AAAAAAAAABM/vQU6AALtZxU/s1600-h/School-Teacher[1].gif"></a><br /><br /><div>அய்யனார் குளத்தருகே அமைந்திருந்தது.<br />மழை பெய்தால் ஒழுகும் கூரை.<br />மண் தரையெங்கும் திட்டுத்திட்டாக<br />மழைநீர் தேங்கியிருக்கும்.<br />பள்ளி வந்தவுடன் அள்ளிப் போடவேண்டும் பிள்ளைகள்.<br />அங்கங்கு திறந்திருக்கும் சுவர்கள்.<br />பெரிய வாத்தியார் வீட்லருந்து பெரிய பெரிய<br />சாக்குப்பைகள் கொண்டுவந்து ஈரத்தரையில் போட்டமருவோம்.<br />கோனூர் வாத்தியார்தான் எல்லோருக்கும் வாத்தியார்.<br />ஒரே வாத்தியார்தான்.<br />வெற்றிலைப் பாக்கு<br />ஒன்றிரண்டு வாழைப்பழம் வைத்து<br />எலுமிச்ச மிட்டாய் எல்லோருக்கும் கொடுத்து<br />அகலப்பரப்பிய நெல்லில்<br />'அ' எழுதித் துவக்கினோம் அகரத்துப் பிள்ளைகள்.<br />கைப்பிடித்து அவர் மடியமர்ந்து<br />அவர் சொல்லச் சொல்ல மலங்க விழித்து<br />துவக்கினோம் துவக்கக் கல்வியை!<br />காலை வந்ததுமே பசங்க கூப்பிடத்தான் போவோம்.<br />ஒரு குச்சியெடுத்துட்டு அவரும் வருவார்<br />ஊரைச்சுத்தி.<br />சிலபேரத்தான் புடிக்கவே முடியாது.<br />டிமிக்கி கொடுத்துடுவானுவ பள்ளிக்கூடத்துக்கு.<br />'என்ன ராமாஞ்சம், ஒம்மொவன ரெண்டு நாளா காணோம்?'<br />''பயிரு தூக்கிப் போடறான் வாத்யார, வந்துடுவான்<br />''உருப்பட வுடுய்யா அவன'வாத்தியாரின் வேதனை ராமாஞ்சத்துக்குப் புரியாது.<br />'எங்களயெல்லாம் கோனூர் அண்ணன்<br />விட்டத்துல தொங்கவுட்டு அடிப்பாரு.<br />அப்பவும் படிப்பேறல எனக்கு' சொல்லும் முருகேசன் சித்தப்பா.<br />ஊரில் அத்தனை பேரையும் தெரியும் வாத்தியாருக்கு.<br />'எதுக்கு வாத்யார அவனவன் பொழப்ப கெடுக்குற'ன்னு<br />வாத்யார சலிச்சிப்பார் மளிகைக்கடை வெச்சிருக்கிற<br />வெங்கட்ராம செட்டியார். பெரும் நிலபுலாதிபதி.<br />ஊருல கொஞ்சப்பய படிச்சிட்டு இன்னிக்கு<br />உருப்படியா இருக்கான்னா கோனூர் வாத்தியார் புண்ணியந்தான்.<br />இப்பவும் எப்பவாவது பார்ப்பதுண்டு<br />கல்யாணமோ இழவோ என்று எதை முன்னிட்டாவது<br />ஊருக்குப் போகையில். அவரும் வந்திருப்பார் கோனூரிலிருந்து.<br />கசங்கிய வேட்டியில் தளர்ந்த மேனியில்<br />காலர் கிழிந்த ஒரு சட்டை போட்டிருப்பார்.<br />"நல்லா இருக்கியா?' 'சந்தோசமா இருக்குப்பா<br />உங்களயெல்லாம் பார்க்கும்போது"ன்னு சொல்வார்.<br />"நீங்க போட்ட பிச்சைதான் சார்"ன்னு சொல்லத் தோன்றும்.</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-3202807221423800774?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3775776860314081506.post-5761440766385539042009-06-25T23:11:00.000-07:002009-07-31T21:44:45.606-07:00அதென்ன வாரி?ஆறாவதுக்கு டவுனுக்கு போய்ட்டு படிக்கவேண்டியிருந்தது.<br />குடிசைகளா இருக்கிற என் ஊர்லருந்து ரெண்டு மைலு தொலைவு.<br />காலைலயும் சாயங்காலமும் நடக்கறது ஜாலியா இருக்கும்.<br />ஒரே விளையாட்டுதான் நட்புக்களோடு.<br />ஒத்த மாட்டு வண்டி போற அளவுக்குதான் ரோடு இருந்துச்சி.<br />ரெண்டு பக்கமும் கள்ளி உயரம் உயரமா.<br />எம்ஜியார் காலத்துலதான் மொத மொத ரோடு போட்டானுவன்னு தோணுது.<br />பொட்ட மண்ணு சைடுல கொட்டி, (பொட்ட மண்ணுன்னா செம்மண்)<br />ஜல்லி கொட்டி இருந்தது.<br />அதுக்கு முன்னாடி அம்பட்டன் வாரிகிட்ட<br />ரோட்ட வெட்டி அதுல<br />ஒரு மதகு கட்டினாங்க.<br />அப்பதான் தெரிஞ்சிது ரோடு இவ்வளவு அகலமான்னு!<br />நடந்து களைத்தபோது அதில் உட்கார்ந்து களைப்பு தீர்ப்பார்கள்<br />பிள்ளைகளும், வழிப்போக்கர்களும், சுமை தூக்கிகளும்.<br />சற்றமர்ந்து பிறகு தொடரும் பயணம்.<br />அடையாளமா சொல்றது அம்பட்டன் வாரியத்தான் எல்லோரும்.<br />அம்பட்டன் வாரிகிட்ட நில்லு.<br />அம்பட்டன் வாரில போயி குளிச்சிக்கலாம்.<br />அம்பட்டன் வாரிகிட்ட செத்த ஒக்காந்துட்டு போலாம்<br />.... இப்படியாக.<br />அதென்ன அம்பட்டன் வாரி!??<br />முடி வெட்டற ஆள் அங்க இருந்துதான் செய்வாரா?<br />சில தடவைகளில் மட்டும் அப்படி பார்த்திருக்கேன் கலியனை.<br />கலியன்தான் முடிவெட்டுற ஆள் அப்பல்லாம் எங்க ஊருக்கே.<br />வருசம் ஒரு தடவ குத்தகையோ மான்யமோ வாங்கிப்பார் மொத்தமா.<br />எத்தனை தடவ வேணும்னாலும் முடி வெட்டிக்கலாம் வருசம் பூரா.<br />காசுக்கு வேலையில்லை அப்பல்லாம்.<br />ஒரே கட்டிங்தான்.<br />ஸ்டைலு எல்லாம் கிடையாது. அவ்ருக்கு தெரியவும் தெரியாது.<br />அப்பருந்தே இந்த இடம்தானோ? அதனால்தானோ இது அம்பட்டன் வாரி!தெரியவில்லை. பலரிடமும் விசாரித்ததில்<br />'தெரில. இருக்கும். அப்ப தெனக்கிம் இங்கருந்து செய்திருக்கலாம்'<br />அதனால வந்திருக்கலாம் இந்தப் பேரு.<br />வாரில தண்ணி போய்ட்டு இருக்கிறது வசதியா இருந்திருக்கும்.<br />அப்பருந்தே தொடர்ந்தும் இருந்திருக்கலாம்.<br />பின்னாட்களில் ஒரு<br />நிலப்பிரச்னை விஷயமா<br />தாலுக்காபீஸ்க்கு போனபோது<br />தென்னாற்காடு ஜில்லா மேப் பார்க்க முடிஞ்சது.<br />கண்ணுல விளக்கெண்ணை விட்டுப் பார்த்தபோது<br />மெல்ல என் ஊரையும் பார்க்க முடிஞ்சது. அப்படியே<br />நாங்க பள்ளிக்கூடம் போற வழி..<br />அந்தப் பேர் இருந்துச்சி இங்லீசுல சின்ன எழுத்துல.<br />"ஹாமில்ட்டன் கேனல்"ன்னு.<br />ஹாமில்ட்டன் துரை காலத்துல<br />அந்த வாரியும் பழைய பாலமும் உருவான வரலாறு சொன்னார் அதிகாரி. அட, ஹாமில்ட்டன் அம்பட்ட்ன் ஆன கத தெரிஞ்சுது அப்பத்தான்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3775776860314081506-576144076638553904?l=mathikavithaigal.blogspot.com' alt='' /></div>MathiAzhaganhttp://www.blogger.com/profile/08502479247657522096noreply@blogger.com1